VVD

De Volkspartij voor Vrijheid en Democratie (VVD) werd opgericht op 24 januari 1948 door een fusie van de Partij van de Vrijheid (PvdV) en het Comité ter voorbereiding van een Democratische Volkspartij, geleid door Pieter Oud. Oud, een ontevreden voormalig lid van de Vrijzinnig-Democratische Bond, domineerde de partij tot zijn terugtreden in 1963. De VVD begon met 8 zetels in 1948 en groeide gestaag, met name onder leiding van Hans Wiegel in de jaren 70, toen ze doorbrak als een volkse, rechtse partij en tot 36 zetels steeg. In de jaren 90, onder Frits Bolkestein, profiteerde de VVD van de val van het communisme en werd ze een sleutelspeler in de vorming van de 'paarse' kabinetten met PvdA en D66, waarbij thema's als immigratie en islam op de agenda werden gezet. De partij kende tegenslagen, zoals een electorale dip in de jaren 80 en de opkomst van populisme in 2002, maar herstelde zich onder leiders als Gerrit Zalm en Mark Rutte. De VVD heeft een zwakke partijorganisatie en financiële uitdagingen gehad, passend bij haar liberale afkeer van een hecht apparaat. Ze heeft vaak in regeringscoalities gezeten, zowel met christendemocraten als in paarse combinaties, en blijft een centrale kracht in de Nederlandse politiek, met een focus op economische vrijheid, beperkte overheidsbemoeienis en individuele verantwoordelijkheid.